Nicienie u ludzi: co to jest, objawy i leczenie, zdjęcie

Nicienie to pasożyty z rzędu glist, które mają ponad 24 tysiące gatunków.

Siedlisko nicieni jest dość szerokie.

Występują powszechnie zarówno w środowisku i przyrodzie, jak iu ludzi, zwierząt, a nawet roślin.

Obecnie istnieje kilka rodzajów nicieni występujących u ludzi:

Robaki obłe u ludzi w organizmie mogą występować w dużej ilości 45 rodzajów w tym samym czasie, co grozi poważnymi powikłaniami. Choroby wywołane żywotną aktywnością pasożytów nazywane są nicieniami.

Klasyfikacja pasożytów

Nicienie są podzielone na 2 grupy:

  • Pierwszy: wolno żyjące, które żyją na dnie zbiorników, w zgniłych liściach i wilgotnej glebie.
  • Druga: pasożytnicze, które wykonują swoją życiową aktywność w organizmie człowieka lub zwierzęcia. Takie robaki mogą dorastać do 0,5 metra długości.

Wszystkie nicienie mają wspólne charakterystyczne cechy:

  • mieć zaokrąglony kształt;
  • jest układ nerwowy i pokarmowy;
  • dobrze rozwinięty układ rozrodczy;
  • w zasadzie wszystkie gatunki są heteroseksualne, podczas gdy samica różni się od męskiego pasożyta rozmiarem i kształtem.

Rozwój i żywotna aktywność nicieni

Podczas całego cyklu rozwoju nicienie nie przechodzą metamorfoz. Witalną aktywność pasożytów dzieli się na 4 etapy wczesnego rozwoju i 1 etap dorosłości.

Jaja i larwy pasożytów żyjących w glebie mogą istnieć w warunkach nieodpowiednich dla istnienia nicieni żyjących w organizmie.

Są również przystosowane do przetrwania bez żywicieli pośrednich, co jest niemożliwe dla osobników żyjących w organizmie.

Cykl życia nicieni opiera się na następującym łańcuchu:

Jaja zawierające larwy dostają się do organizmu człowieka. Ten etap nazywa się zaraźliwym. Larwa jest następnie uwalniana i uwięziona w jelicie cienkim. Następnie wnika w błonę śluzową i zaczyna się rozwijać.

Po pewnym czasie w jelicie grubym pasożyty stają się dorosłe i zaczynają się rozmnażać.

Następnie przychodzi okres diagnostyczny, w którym jaja robaków pasożytniczych znajdują się w kale. Wraz z kałem jaja dostają się do środowiska i rozpoczyna się drugi komórkowy etap rozwoju nicieni. Następnie dochodzi do wzmożonego podziału komórek i powstania larwy w jaju. Proces powtarza się w tym samym kręgu.

Przyczyny wystąpienia

Pomimo faktu, że nicienie są dość powszechnym rodzajem robaków, istnieją następujące przyczyny infekcji:

  • wnikanie pasożytów do przewodu pokarmowego przez brudne ręce i nieumyte warzywa i owoce;
  • z ukąszeniem owada. Na tej drodze infekcja występuje z jajami lub larwami pasożytów;
  • przez skórę, nawet bez uszkodzonych miejsc, w bezpośrednim kontakcie z zanieczyszczoną wodą i glebą.

Z reguły przedstawiciele dorosłych wchodzą do organizmu, gdzie kontynuują swoją życiową aktywność.

Organy, w których mogą znajdować się nicienie

Ludzkie nicienie można znaleźć w narządach takich jak:

  • tkanka mięśniowa;
  • przewód pokarmowy;
  • Układ oddechowy;
  • wątroba;
  • nerki.

Objawy

Możesz podejrzewać obecność pasożytów (patrz zdjęcie powyżej), gdy dana osoba ma objawy, takie jak:

  • wyraźne swędzenie w odbycie i narządach płciowych;
  • nudności i potrzeba wymiotów, pojawiające się w postaci drgawek;
  • po spożyciu pokarmów zawierających białko pojawia się uczucie sytości;
  • zespół bólowy pojawia się w mięśniach;
  • zmęczenie i wahania nastroju;
  • zakłócenie przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • obniżona odporność.

Rodzaje chorób

Robaki obłe mogą powodować niektóre choroby u ludzi.

Ascariasis - pojawia się w przypadku zarażenia glistami. Ten typ pasożyta może istnieć tylko w ludzkim ciele.

Pod względem długości ten typ nicienia może rosnąć do 0,5 metra ... Jajka mogą istnieć w nieprzyjaznym środowisku.

Ascaris żyją w jelicie cienkim. Infekcja następuje za pomocą brudnych produktów. Z jaj wyłaniają się larwy, które mogą migrować przez organizm i dostać się do naczyń.

Poprzez krew mogą dostać się do płuc, wątroby lub przedsionka.

Do pełnoprawnego życia glisty potrzebują tlenu, w związku z tym migrują do oskrzeli i tchawicy.

Ten typ choroby charakteryzuje się takimi objawami, jak:

  • bół głowy;
  • szybka męczliwość;
  • drażliwość.

Niedrożność jelit może rozwinąć się jako powikłanie.

Ascariasis może powodować zmiany w narządach układu pokarmowego i oddechowego. W tym drugim przypadku może dojść do asfiksji mechanicznej.

Enterobiasis - infekcja występuje, gdy owsiki dostają się do organizmu. Dość powszechna choroba. Owsiki to małe robaki o białym kolorze. Samiec osiąga długość 3 mm, a samica 12 mm.

Zakażenie tym typem pasożyta występuje w przypadku naruszenia higieny iw większości przypadków odnotowuje się w dzieciństwie.

Dzięki specjalnej budowie pasożyty osadzają się w jelicie, odżywiając się jego zawartością i krwią.

Objawy typowe dla tego typu choroby:

  • szybka męczliwość;
  • zmiany snu;
  • reakcje alergiczne;
  • bół głowy;
  • zawroty głowy;
  • ostre swędzenie.

Przy tym ostatnim objawie dziecko silnie drapie skórę, a jaja owsika spadają na dłonie i są przenoszone na poziomie gospodarstwa domowego.

Trichocefaloza spowodowane przez pasożyty włosogłówek. Robak może rosnąć w długość do 5 cm ... ciało jest włókniste. Charakterystyczną cechą włosogłówek jest ciało, w którym przednia połowa jest węższa niż tylna. Głównym siedliskiem włosogłówki jest jelito grube. Pasożyt dostaje się do organizmu przez wodę i brudną żywność.

Objawy wskazujące na tę chorobę:

  • niedokrwistość;
  • ból brzucha;
  • zaburzenia układu nerwowego.

Tęgoryjec występuje w przypadku zakażenia krzywą głową. Nicienie są małe i mają różowy kolor. Męskość może rosnąć o długości 10 mm a samica 18 mm.

Siedliskiem pasożyta jest zwykle dwunastnica. Ten gatunek nicieni jest powszechny na obszarach tropikalnych.

Pasożyt może żyć tylko w ludzkim ciele. W ustach ma 4 zęby, żywi się krwią.

Zakażenie następuje tylko przez skażoną żywność lub wodę i przez skórę.

Objawy infekcji krzywej głowy:

  • depresja;
  • bół głowy;
  • słaba pamięć i zaburzenia uwagi;
  • zaburzenie pracy przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • ból dwunastnicy;
  • szybka męczliwość.

Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte na czas, pacjent może umrzeć.

Diagnostyka

Uważa się, że jeśli dana osoba ma swędzenie w okolicy odbytu lub zgrzytanie zębami we śnie, jest to jednoznaczna obecność pasożytów w ciele. Ale tak nie jest. Aby postawić trafną diagnozę, konieczne jest nie tylko skonsultowanie się z lekarzem, ale także poddanie się serii badań.

Najbardziej wiernym w diagnozie jest badanie wózków. Jest przeprowadzany 3 razy, dla niezawodnej diagnozy. Nimatodes u osoby w ciele podczas ich istnienia wytwarza ogromną liczbę jaj. Ich obecność w odchodach i mówi o tym lub ta forma choroby.

Jako pomocnicze metody badawcze wykorzystują:

  • badanie przeciwciała;
  • Badanie krwi, gdy zakażone robakami, odnotowuje zmianę poziomów leukocytów;
  • Analiza odchodów na robakach jaj;
  • biopsja;
  • badania morfologiczne;
  • W niektórych przypadkach przeprowadza się radiografia i MRI.

Leczenie

Podczas diagnozowania nematodów leczenie jest przede wszystkim do mianowania leków. Wykorzystywany jest również oksigenoterapia.

Mimoły przed robakami są przepisywane wyłącznie przez lekarza, więc takie leki mają silny wpływ toksyczny i dokładne obliczenie stosunku masowego i dawki jest konieczne. Spotkania występują na podstawie danych badawczych.

Terapia tlenowa jest wprowadzenie czystego tlenu do jelita. Istnieją pewne rodzaje robaków, dla których ta procedura jest destrukcyjna. Po śmierci pojawiają się naturalnie.

Ponadto stosowane są różne rodzaje środków przeczyszczających.

Leczenie Mediki

Do leczenia robaków stosuje się różne leki anoselminowe:

  • Nezanal - Najbardziej skuteczny lek zwalczania robaków różnych typów. Lek ten spowalnia metabolizm pasożyta, spowalnia wyjście glukozy, co prowadzi do całkowitego zniszczenia nematodów;
  • Pirantel. - Paraliżuje pasożyty, po czym umierają. Zaletą leku jest brak substancji toksycznych i bezpieczeństwa. Ten lek może być stosowany w okresie ciąży, podczas okresu karmienia piersią, a także u dzieci;
  • Wocznil. - Jeden z najbardziej skutecznych środków do leczenia z pasożytów prawie wszystkich gatunków. Ten lek ma wiele przeciwwskazań;
  • Z lokalizacją pasożytów poza jelito, przepisać Dietylocarbamazin lub Ivermectin. .

Operacja

Interwencja chirurgiczna jest produkowana tylko wtedy, gdy pasożyty w wątrobie, sercu, dróg żółciowych, mózgu, oko.

W innych przypadkach leczenie chirurgiczne nie ma zastosowania.

Dodatkowe zabiegi w domu

Oprócz medycznych metod leczenia nematodozy istnieje duża liczba przepisów ludowych do walki z pasożytami. Są oparte na ziołach i opłatach.

Należy jednak pamiętać, że w żadnym przypadku nie można zaangażować się w samoprzycisku, ponieważ nie tylko możliwe jest odzyskanie, ale także szkodzić i pogorszyć chorobę.

Przed podjęciem jakiegokolwiek infuzji powinieneś skonsultować się z lekarzem.

Zioła i opłaty

Holly trawa przez długi czas uważa się za doskonałe środki do walki. Jest używany w różnych rodzajach.

  • Do przygotowania proszku konieczne będzie: 0,3 G, dobrze zmiażdżone pioodporki liściowe umieszczone w kapsułce. Użyj narzędzia jest konieczne przed kolacją, wodą pitną. Schemat recepcji:
    • 1-2 dzień 1 kapsułka;
    • 3-dniowe kapsułki;
    • Od 4 do 7 dni, musisz dodać 1 kapsułkę każdego dnia.
    • Od 8 do 14 dni 7 kapsułek dziennie.
  • W przypadku infuzji konieczne jest, aby wziąć 2 godziny. Łyżki suchego drewna liściowego i wlać i 200 ml wrzącej wody. Po 20 minutach infuzja musi być naprężona. Weź ¼ szklanki 3 razy dziennie 30 minut przed jedzeniem. Podczas korzystania z farmacji nalewki, weź 30 kropli 3 razy dziennie.
  • Sok z piołunu z miodem jest również używany w stosunku 3: 1. Przyjmować 1 łyżeczkę 3 razy dziennie i wieczorem. Do przygotowania syropu potrzebujesz 50 g ziela piołunu, namocz je w wodzie. Następnie dodaj 0,5 kg cukru na 0,5 litra wody. Następnie musisz gotować powstałą mieszaninę na małym ogniu przez 40 minut.

Możesz także użyć:

  • Kwiaty wrotyczu , należy zachować ostrożność, ponieważ istnieją przeciwwskazania. Aby przygotować produkt, potrzebujesz 250 gramów kwiatów wrotyczu, które należy wypełnić 400 ml wódki i podawać przez 7 dni. Weź 25-30 kropli po posiłkach. Kurs trwa 10 dni.
  • Troichetka ma największy efekt. Konieczne jest pobranie w równych częściach piołunu, wrotyczu i goździków. Dobrze zmiel mieszaninę. Przygotuj kapsułki po 0,3 g każda, możesz do tego użyć chleba. Schemat odbioru:
    • 1-2 dni, jedna kapsułka rano.
    • Dzień 3: 1 kapsułka rano i wieczorem pół godziny przed posiłkiem.
    • Od 4 do 10, 1 kapsułka 3 razy dziennie.

Zachowaj ostrożność u osób z wrzodami żołądka i nadciśnieniem w wywiadzie.

  • Przygotuj napar z imbiru. Będziesz potrzebował startego korzenia imbiru. Wlej 1 litr zimnej wody i wstaw do lodówki. Po 2-3 godzinach weź 1 szklankę dziennie.
  • Tarty korzeń imbiru połączyć z 2 łyżkami miodu i 10 ml wody. Otrzymaną mieszaninę weź 1 łyżkę stołową na pusty żołądek. Efekt pojawi się za 3-4 tygodnie.
  • Pomaga dobrze czosnek przeciwko pasożytom i robakom. Wystarczy zjeść 4 g czosnku dziennie.
  • Nasiona dyni pomóc zniszczyć pasożyty. Aby to zrobić, musisz je spożywać w ilości 32 g dziennie.
  • Świeży ananas , ze względu na obecność bromelainy, enzymu niszczącego skorupę robaka, po czym jest on rozkładany przez sok żołądkowy.

Komplikacje

W przypadku przedwczesnej wizyty u lekarza i odpowiednio opóźnionego leczenia możliwe są powikłania w postaci:

  • niedrożność jelit, gdy w jego świetle gromadzi się duża liczba pasożytów;
  • penetracja nicieni do pęcherzyka żółciowego i jego przewodów;
  • zatrucie organizmu produktami przemiany materii pasożytów;
  • zapalenie wyrostka robaczkowego, gdy nicienie wchodzą do wyrostka robaczkowego;
  • wejście robaków do dróg oddechowych, w wyniku czego możliwa jest mechaniczna asfiksja;
  • zapalenie otrzewnej, które występuje z ropniami wątroby i ropnym zapaleniem dróg żółciowych;
  • inwazja robaków, która prowadzi do różnych procesów patologicznych w organizmie.

Zapobieganie

Aby uniknąć infekcji nicieniami, konieczne jest przestrzeganie niektórych zasad zapobiegania:

  • przestrzeganie zasad higieny osobistej. Używaj tylko środków higieny osobistej;
  • dobrze jest myć ręce po ulicy, toalecie i przed jedzeniem;
  • dokładnie umyj warzywa i owoce, nawet te, które są uprawiane samodzielnie;
  • podawać żywność do odpowiedniej obróbki cieplnej;
  • do picia używaj wody przegotowanej lub butelkowanej. Nie pływaj w zanieczyszczonych wodach;
  • nie chodź boso w naturze, ponieważ niektóre rodzaje pasożytów mogą przenikać przez skórę, na przykład włosogłówka;
  • podczas obcinania paznokci i zmiany bielizny.

Po wakacjach poza miastem lub w innych miastach lub krajach konieczne jest wykonanie analizy jaj robaków. Pomoże to zidentyfikować chorobę na czas i rozpocząć terminowe leczenie.

Nicienie są integralną częścią natury. Przestrzegając prostych zasad, można uniknąć zarażenia się tymi pasożytami.

Prognoza

Jeśli pojawiły się objawy i zastosowano leczenie w odpowiednim czasie, rokowanie jest pozytywne. Dzięki szybkiemu wykryciu choroby i właściwej taktyce leczenia pozbycie się pasożytów nie jest trudne. Najważniejsze jest, aby skonsultować się z lekarzem na czas i przestrzegać wszystkich zaleceń.

Nie stosuj samoleczenia, ponieważ bardzo często prowadzi to do poważnych komplikacji. Przed użyciem dowolnego produktu należy skonsultować się ze specjalistą. A jeśli zastosowane zostaną wszystkie środki zapobiegawcze, bardzo łatwo jest uniknąć infekcji, a zatem problemów.

Powiązane wideo

Klasa nicieni (z greckiego nema - nić i eidos - podobieństwo), inaczej nazywana - właściwie glisty. Klasę nicieni reprezentują nie tylko formy pasożytnicze, ale także wolno żyjące osobniki żyjące w wodach morskich i słodkowodnych, glebie, gdzie ich stężenie może przekraczać 1 mln na 1 m 3... Wiele form pasożytniczych z tej klasy ma znaczenie medyczne.

Choroby wywołujące glisty nazywane są nicieniami. Różne pasożyty atakują wątrobę, nerki, płuca, przewód pokarmowy, mięśnie. Na obecnym etapie rozwoju społeczeństwa terapia większości nicieni została pomyślnie opracowana i są one łatwe do wyleczenia.

Określenie patotypu nicieni jest bardzo ważnym punktem w pracach hodowlanych nad stworzeniem odmian roślin odpornych na nicienie. Stworzenie odmiany odpornej tylko na jeden patotyp pasożyta jest daremne, ponieważ może zostać zaatakowany przez inny, bardziej agresywny patotyp.
Ascaris
  • krótki opis
  • Ciało glisty nie jest podzielone na segmenty, ostro zakończone, pokryte gęstą błyszczącą łuską, która służy jako zewnętrzny szkielet i służy jako ochrona przed wpływami mechanicznymi, truciznami i enzymami trawiennymi. Charakterystyczna jest obecność tylko jednej warstwy mięśni podłużnych.

    Samice (do 30 cm długości) są większe niż samce (do 20 cm). U samców tylny koniec ciała jest zgięty, na nim znajdują się igły naskórka - drzazgi, które służą do trzymania samicy podczas kopulacji (łac. Copulatio - połączenie) - połączenie dwóch osobników podczas stosunku. W ciągu jednego dnia samica glisty jest w stanie złożyć w ludzkim jelicie do 240 tysięcy jaj.

    Wzajemna ewolucja pasożytniczych nicieni i ich roślin żywicielskich na przestrzeni milionów lat przypomina wyścig zbrojeń: rośliny rozwijają coraz doskonalsze mechanizmy obronne (np. Pogrubiają tkanki powłokowe lub zwiększają syntezę fitoaleksyn „antybiotyków”), podczas gdy nicienie odpowiednio , system ataku (mocny mandryn lub osłony ciała nieprzepuszczalne dla fitoncydów).
  • Koło życia
  • Ascaris, podobnie jak wiele innych pasożytów z klasy nicieni, jest geohelmintem - nie potrzebuje żywiciela pośredniego, jaja dojrzewają bezpośrednio w glebie, raz w sprzyjających warunkach.

    Dorosłe osobniki żyją w ludzkim jelicie, uwalniając do 240 tysięcy jaj dziennie. Wraz z kałem jaja dostają się do środowiska zewnętrznego. W tej chwili nie mogą nikogo zarazić. Aby jajko stało się inwazyjne - zdolne do infekcji, 2-3 tygodnie muszą przejść w temperaturze 20-25 ° C i wystarczającej wilgotności powietrza.

    Jeśli wszystkie warunki zostaną spełnione, jajo staje się inwazyjne i może zarazić człowieka. W jelicie larwa wyłania się z jaja, które migruje. Perforuje ścianę jelita, przedostaje się do krwiobiegu i przez wątrobę, prawy przedsionek i prawa komora dociera do płuc. Tutaj larwa wnika do jamy pęcherzykowej (pęcherzyka płucnego), a następnie czołga się w górę, przechodząc przez oskrzela, tchawicę i gardło.

    Świat tych niesamowitych stworzeń jest sam w sobie bardzo złożony i interesujący, a badanie tajemnic niezwykłego sukcesu ewolucyjnego nicieni fitopasożytniczych jest ważne nie tylko z punktu widzenia podstawowej nauki, ale także ze względów praktycznych - zachowania światowych zbiorów upraw rolnych.

    Podczas tak masowych migracji larw możliwe jest zapalenie płuc. Po dotarciu do gardła larwa zostaje połknięta przez człowieka po raz drugi i dopiero potem, wchodząc do jelita, zamienia się w osobę dojrzałą płciowo. Cykl jest zamknięty.

    Publikacja wykorzystuje zdjęcia autora
  • Metoda infekcji i profilaktyka
  • Osoba zostaje zarażona przez zjedzenie inwazyjnego jaja obleńca (drogą fekalno-ustną) z nieumytymi owocami i warzywami. Ascariasis to choroba brudnych rąk, często chorują na nią dzieci. Profilaktyka polega na pracy sanitarno-wychowawczej z ludnością, poprawie warunków siedliskowych przy zbiornikach wodnych, przestrzeganiu zasad higieny osobistej (mycie rąk, owoców, warzyw).

Owsik
  • krótki opis
  • Geohelminth, który żyje w ludzkim jelicie. Powoduje chorobę - enterobiasis. Samica ma do 12 mm długości, samiec 5 mm. Ogniska owsików występują w kolektywach dziecięcych - ten pasożyt dzięki swojemu cyklowi życiowemu dobrze się rozmnaża wśród dzieci, zobaczmy - na czym polega sztuczka owsika?

    Owsik
  • Koło życia
  • W ludzkim jelicie dorośli rozmnażają się płciowo. Po rozmnażaniu samiec umiera, a samica schodzi do odbytnicy. W nocy samica wyczołguje się z odbytu i rozsiewa jaja w okolicy odbytu. Wkrótce po takiej wyprawie ginie również samica.

    Gdy dostępny jest tlen, jaja stają się inwazyjne po 4-6 godzinach. Dziecko rozwija swędzenie w okolicy odbytu i oczywiście dziecko zaczyna swędzieć - jaja spadają na jego dłonie. Jeśli zasady higieny nie są przestrzegane, dziecko często zaraża się (autoinwazja). Jaja dostają się do jelit, gdzie rozwijają się w postaci dorosłe.

    Można sobie wyobrazić przedszkole i (tylko jedno) chore dziecko, które „tymi” rękami bierze zabawki. Wszystkie dzieci mogą zachorować na enterobiozę w ciągu jednego dnia, przedszkole jest zamknięte z powodu kwarantanny i przeprowadzana jest dokładna dezynfekcja - zapewniam niestety, że to bardzo prawdziwy scenariusz.

    Literatura
  • Metoda infekcji i profilaktyka
  • Osoba zostaje zarażona drogą kałowo-ustną: najczęściej inwazyjne jajo dostaje się do przewodu żołądkowo-jelitowego nieumytymi rękami. Profilaktyka polega na pracach sanitarno-wychowawczych, regularnych działaniach profilaktycznych w grupach dziecięcych, ścisłym przestrzeganiu zasad higieny - mycie rąk, pielęgnacja paznokci.

Gwinea
  • krótki opis
  • Rishta (tadżycki, dosłownie - nić) to pasożytniczy robak, który żyje w tłuszczu podskórnym ludzi i zwierząt. Samica ma do 120 cm długości, samiec do 30 cm, drzazgi i brodawki umiejscowione są na tylnym końcu ciała. Ostatnim właścicielem rishty jest mężczyzna, pies, małpa. Żywicielem pośrednim jest słodkowodny cyklop ze skorupiaków. Dracunculiasis powoduje chorobę.

    Gwinea
  • Koło życia
  • Pridannikov MV, Shumilina DV, Kromina KA Badanie związku między nicieniami a roślinami żywicielskimi / innymi niż żywiciel przy użyciu modelowego systemu hodowli zawiesinowych komórek roślinnych: Proceedings of the III Interregional Scientific. conf. parazytolodzy Syberii i Dalekiego Wschodu. Nowosybirsk, 2009. 226-228.

    Po znalezieniu się w zbiorniku larwy riszty są wprowadzane do organizmu żywiciela pośredniego cyklopa słodkowodnego skorupiaka. Po 14 dniach larwa staje się inwazyjna i może zostać połknięta przez żywiciela końcowego wraz z wodą ze zbiornika. W jelicie larwy migrują przez ścianę jelita do tkanek, gdzie osiągają dojrzałość płciową, po czym łączą się w pary.

    Po kryciu samiec umiera, a samica migruje do tkanki podskórnej żywiciela. Po około roku na ciele zakażonej osoby na czubku głowy samicy tworzy się bańka, która silnie się pali, niezwykle bolesna. Instynktownie chcesz go schłodzić wodą - na to właśnie czeka rishta.

    W kontakcie z wodą w zbiorniku bańka pęka i tysiące larw rishty wychodzą do wody, zarażając cyklopy skorupiaki. Cykl jest zamknięty. Patrząc na poniższy obrazek, spróbuj powtórzyć cykl riszty własnymi słowami.

    Pridannikov MV, Shumilina DV, Kromina KA Badanie związku między nicieniami a roślinami żywicielskimi / innymi niż żywiciel przy użyciu modelowego systemu hodowli zawiesinowych komórek roślinnych: Proceedings of the III Interregional Scientific. conf. parazytolodzy Syberii i Dalekiego Wschodu. Nowosybirsk, 2009. 226-228.
  • Metoda infekcji i profilaktyka
  • Osoba zostaje zarażona przez wypicie wody ze skorupiaka cyklopa, w którego ciele znajdują się żywe larwy. Profilaktyka polega na pracach sanitarno-wychowawczych wśród ludności, ochronie wody pitnej przed zanieczyszczeniem, niszczeniu słodkowodnych skorupiaków - cyklopów, niedopuszczaniu do picia surowej wody, obowiązkowym jej gotowaniu.

Trichinella
  • krótki opis
  • Długość samicy do 3-4 mm, długość samca 1,4-1,6 mm. Gospodarzami Trichinella są najczęściej drapieżniki. Warto zauważyć, że jeden i ten sam gatunek służy najpierw jako żywiciel końcowy, a następnie jako żywiciel pośredni włośni. W ten sposób Trichinella była w stanie osiągnąć wyjątkowy cykl życiowy - w ogóle bez przedostawania się larw do środowiska zewnętrznego. Powoduje chorobę włośnicy.

    Trichinella
  • Koło życia
  • Larwy włośni połknięte z mięsem dojrzewają płciowo w jelicie człowieka. W wyniku rozmnażania płciowego samice rodzą larwy, które przebijają ścianę jelita i dostają się do krwiobiegu, rozprzestrzeniając się po całym organizmie. W narządach i tkankach tworzą się otoczkowane larwy.

    Pomyśl o tym - najmniejsze larwy, które są widoczne tylko pod mikroskopem, osiadają w mięśniach całego ciała! Ruch, przeżuwanie (wpływa na mięśnie żucia), a nawet oddychanie staje się bolesne z powodu uszkodzenia przepony, mięśni oddechowych. Pięć larw w mięśniach na 1 kg ciała - śmiertelne stężenie, prowadzące do śmierci.

    W królestwie zwierząt pasożyt jest przenoszony wzdłuż łańcucha pokarmowego - drapieżnik zjada ofiarę, w której mięśniach znajduje się włośnica, i sam się zaraża: dorosłe osobniki rozwijają się z larw w jelitach. Cykl jest zamknięty. W tym sensie dla Trichinella osoba jest właścicielem ślepej uliczki, ponieważ nikt go nie zjada.

    Fitopasożytnicze nicienie Rosji / wyd. S. V. Zinovieva i V. N. Chizhova. M .: Partnerstwo publikacji naukowych KMK, 2012.
  • Metoda infekcji i profilaktyka
  • Najczęściej człowiek zaraża się włośnicą, jedząc mięso wieprzowe z otoczonymi larwami (w tym w postaci smalcu), które nie przeszło kontroli sanitarnej. Profilaktyka polega na pracach sanitarno-wychowawczych wśród ludności, kontroli sanitarnej tłuszczu i mięsa wieprzowego, niedopuszczalności spożycia mięsa niepoddanego kontroli.

    Oddzielnie zauważam, że larwy włośni są niezwykle odporne i mogą zachować żywotność nawet przy długotrwałym gotowaniu mięsa.

Cobb N. A. Nicienie i ich pokrewieństwo. // Rocznik Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych. Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych. 1914. s. 457-490.

© Bellevich Yuri Sergeevich 2018-2021

Ten artykuł został napisany przez Jurija Siergiejewicza Bellevicha i stanowi jego własność intelektualną. Kopiowanie, rozpowszechnianie (w tym przez kopiowanie do innych witryn i zasobów w Internecie) lub jakiekolwiek inne wykorzystanie informacji i obiektów .

bez uprzedniej zgody właściciela praw autorskich jest ścigane. Aby uzyskać materiały z artykułu i zezwolić na ich wykorzystanie,

należy zapoznać się

Bellevich Yuri

Co to jest nicienie i jak sobie z nim radzić?

Uprawa roślin to zajęcie, które wymaga od rolnika stałej uwagi na własne nasadzenia, aby na czas uchronić je przed wtargnięciem niechcianych gości. Nematoda jest jednym z tych wrogów, na których musisz reagować wyjątkowo szybko, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być poważne.

  • Co to jest i co się dzieje? Szkodniki te nazywane są również glistami w inny sposób, co dobrze opisuje ich wygląd. Jednocześnie nicienie nie są jednym gatunkiem biologicznym, ale dużą grupą pokrewnych gatunków zdolnych do infekowania nie tylko roślin w ogrodzie lub szklarni, ale także zwierząt.
  • Z tego powodu takie pasożyty są podwójnie niebezpieczne, ale znajomość z nimi powinna rozpocząć się od przybliżonego opisu najczęstszych odmian. Trzon
  • ... Nazwa wskazuje na główne zagrożenie ze strony takich nicieni - lubią wnikać w łodygę, blokując przenoszenie soku i wpływając na wszystkie części rośliny nad ziemią, zatruwając je wytwarzanymi toksynami. Szkodnik jest niebezpieczny dla upraw warzyw i kwiatów, często występuje na ogórkach i czosnku, pomidorach i floksie. Pogrubienie w postaci wrzeciona na łodygach, ich deformacja z pojawieniem się pęknięć, brązowe fałdy na liściach, luźna tkanka w cebulkach - to wszystko oznaki aktywności opisywanego wroga. Arkusz

... Jeśli poprzedni gatunek wybierze łodygi jako siedlisko, ten odpowiednio żyje w liściach. Skutki infekcji najlepiej widać ponownie na liściach, które stają się blade i żółte, cienkie, suche i ostatecznie obumierają. Na daczy konsekwencje penetracji intruzów są najbardziej zauważalne w przypadku upraw ozdobnych, ale zagrożone są również truskawki.

Root (galusowy).

Takie robaki żyją w glebie. Szkodnik glebowy oddziałuje na system korzeniowy, tworząc na jego powierzchni specyficzne narośla - galasy, które zakłócają normalne wchłanianie wilgoci z gleby. Brak wody i składników odżywczych powoduje, że krzewy czosnku, buraków i ogórków zaczynają wysychać i więdnąć bez powodu.

Uważa się, że nicień nicieni jest szczególnie zainteresowany uprawami szklarniowymi, ale jest również niebezpieczny na otwartym terenie, gdzie może dostać się do pomidorów, kapusty, powojników i wielu innych upraw.

  • Oznaki porażki
  • Najbardziej oczywistym znakiem, że roślina rozwinęła zaciekłego wroga, jest bezpośredni widok nicieni. Szkodnik wygląda jak bardzo długi, cienki, białawy robak. Problem z jego wykryciem polega na tym, że najczęściej żyje w korzeniach, a nawet może wnikać w strukturę rośliny, podczas gdy praktycznie nie występuje na liściach.
  • W związku z tym zwykle można podejrzewać, że niewidzialny wróg uderza w łóżko ogrodowe tylko charakterystycznymi objawami:
  • zasadzona roślina wykazuje niezwykle niską zdolność kiełkowania;
  • wzrost i rozwój ulegają znacznemu spowolnieniu;

na liściach i innych częściach rośliny widoczne są deformacje w postaci ciemnobrązowych martwych plam otoczonych beżową aureolą;

kwitnienie i owocowanie wykazują wyraźny spadek; dorosłe rośliny zaczynają boleć często i przez długi czas, a młode rośliny są w stanie umrzeć z powodu jakiegokolwiek negatywnego czynnika, który nie jest wystarczająco wyrażony, aby zabić same zielenie.

Mechaniczne metody walki Nicienie to wróg uważany za bardzo poważnego i trudnego do usunięcia, ale jednocześnie teoretycznie pozwala uratować nawet te krzaki, które są już całkowicie dotknięte.

Taką możliwość zapewnia metoda mechaniczna. Będziemy walczyć z wrogiem w następujący sposób - wszystkie zaatakowane rośliny należy dokładnie wykopać i usunąć z nich kłącza, dzieląc je na kilka części. Metoda jest praktyczna tylko wtedy, gdy uprawiana roślina pozwala na rozmnażanie przez podział - wtedy podzielony krzew może dalej rosnąć w postaci uzyskanych sadzonek. Robak ledwo mógł wpłynąć na całą roślinę jako całość, zwłaszcza jeśli rolnik w porę zauważył znaki ostrzegawcze, ponieważ niektóre z uzyskanych sadzonek powinny być zdrowe.

Im więcej sadzonek zrobionych z krzewu, tym większe prawdopodobieństwo, że odsetek zdrowych krzewów będzie wysoki.

Jednocześnie, aby nie przyczyniać się do rozprzestrzeniania się infekcji, każda łodyga musi być uprawiana w warunkach kwarantanny. Oznacza to, że nie można ich uprawiać w tej samej doniczce ani w bliskiej odległości od siebie. Jednocześnie przebywanie w kwarantannie ma znaczenie dla roślin wieloletnich, ponieważ jej zalecany okres to co najmniej rok.

Obróbka cieplna Możesz również pozbyć się szkodników za pomocą podwyższonej temperatury, w końcu na ziemi praktycznie nie ma gatunków biologicznych, które mogłyby wytrzymać niewygodne ciepło przez długi czas. W pewnym sensie ludzie mają szczęście do nicieni - są „spalani” w temperaturze, która nadal nie jest w stanie zaszkodzić uprawianej roślinie. Zakłada się, że obróbka cieplna będzie bezpieczniejsza dla roślin, które obecnie nie są w fazie aktywnego wzrostu, dlatego zazwyczaj przeprowadza się ją w okresie uśpienia. Jako wymuszony środek dopuszcza się stosowanie tej techniki podczas przesadzania roślin (co jest już stresujące).

Najważniejsze jest to traktować dotknięte obszary rośliny ciepłą wodą: Wystarczy +50 stopni, takiego progu temperatury nie należy przekraczać, aby uniknąć możliwego pojawienia się oparzeń już na samej kulturze. Metoda termiczna jest najwygodniejsza do zwalczania nicieni korzeni - korzenie po prostu zanurza się w ciepłej wodzie. Wystarczy trzymać je w takim płynie przez 5-15 minut, po czym wymagana jest sesja chłodzenia, gdy korzenie są już zanurzone w chłodnej wodzie.

Prostota techniki z pewnością przyciągnęłaby wielu zwolenników, ale jest problem:

nie jest wystarczająco silny, aby zwalczyć poważną infekcję. Mieszkańcy lata stosują obróbkę cieplną zwykle jako rodzaj profilaktyki - jeśli nicień właśnie wniknął do rośliny, nie mając czasu na zauważalne zamanifestowanie się i rozmnażanie, taki efekt może wystarczyć, aby go pokonać. Metoda jest dobra do szybkiego przetwarzania dużej liczby roślin, ale nie nadaje się do ratowania chorego okazu.

Jakich środków użyć?

Wszystkie znane rodzaje nicieni są uważane za strasznych i niebezpiecznych wrogów letniego mieszkańca, nie tylko ze względu na ich obżarstwo i wszystkożerność, ale także dlatego, że ich zniszczenie na miejscu jest dość trudne - wiele „tradycyjnych” środków do zwalczania szkodników tak naprawdę nie działa na nich. Jednak ludzkość jeszcze nie wymarła z głodu, co oznacza, że ​​rolnicy wciąż znaleźli skuteczne metody zwalczania infekcji, pozwalające im ją pokonać. Chemiczny Jeśli najłatwiejszy sposób na walkę uważasz za potrzebę potraktowania łóżka „chemią”, zwróć uwagę dla określonych leków

specjalnie ukierunkowane na zwalczanie nicieni. Nazywa się je nematocydami. Osobliwością takich substancji jest zdolność skutecznego zabijania robaków bez naruszania ani składu chemicznego gleby, ani równowagi bakterii i grzybów. Dobrymi przykładami takich leków są „Aktofit” i „Fitoverm” ... W obu przypadkach jest to proszek, który należy rozsypać po powierzchni gleby na kilka dni przed posadzeniem sadzonek i „utopić” w glebie za pomocą kultywatora. Preparaty wykazują dobre wyniki w oczyszczaniu gleby z najczęściej występujących nicieni żółci korzeniowych, ale niestety nie pomogą w żaden sposób w przypadku roślin już zakażonych.

Nadal jest możliwe uratowanie rośliny, która weszła w okres wegetacji i wykazuje wyraźne oznaki infekcji nicieniami, ale będzie to wymagało o rząd wielkości większej „ciężkiej artylerii”. Doświadczonym mieszkańcom lata zaleca się stosowanie leków ogólnoustrojowych, takich jak

Aldoxicarb, Alanicarb, Marshal i Karbofuran

... Inną rzeczą jest to, że wszystkie te substancje są silnie toksyczne nie tylko dla nicieni, ale także dla ludzi czy zwierząt domowych, dlatego można je stosować w życiu codziennym z dużą ostrożnością.

Zgodnie z instrukcją korzystają z pomocy głównie na terenach otwartych, natomiast stosowanie w szklarniach, a tym bardziej w budynku mieszkalnym jest wysoce niepożądane. Gospodarstwa działające na skalę przemysłową muszą przewietrzyć szklarnie przed użyciem takich „chemikaliów”, a także zapewnić wentylację wymuszoną.

Po tym wszystkim nie trzeba osobno określać, że przetwarzanie odbywa się wyłącznie przy ścisłym przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa chemicznego - rolnik powinien przynajmniej chronić ręce, oczy i nos. Biologiczny Wróg mojego wroga jest moim przyjacielem, a ta zasada działa nie tylko w relacjach między ludźmi, ale także w walce ze szkodnikami w łóżkach. W naturze praktycznie nie ma organizmów żywych, które nie mają naturalnych wrogów, co oznacza, że ​​zadaniem człowieka jest pomoc w zapewnieniu, że tacy wrogowie nicieni, nieszkodliwych dla upraw rolniczych, są obecni w ogrodzie i mają dobre warunki do rozmnażania. Wiele organizmów może pasożytować na larwach robaków, uniemożliwiając im normalny rozwój. Obejmuje to niektóre rodzaje mięsożernych (nie „wegetariańskich”) nicieni, a także kleszczy i grzybów. Takie organizmy można kupić w postaci preparatu biologicznego w sklepach dla letnich mieszkańców.

Nie musisz wydawać pieniędzy na lek, stymulując naturalny wygląd niezbędnych organizmów w glebie. Najłatwiej jest dodać do gleby nawozy organiczne lub nawet zwykły cukier rozpuszczony w wodzie. ... Dzięki takim dodatkom ilość saprofitów w glebie wzrośnie wielokrotnie, a po nich pojawią się potrzebne gatunki. Tutaj jednak ważne jest, aby zrozumieć, że obecność żywych stworzeń pasożytujących na larwach nicieni jest jedynie odstraszająca przed ich rozmnażaniem i dalszym rozprzestrzenianiem się, ale nie zadziała, aby leczyć już chore rośliny w ten sposób. Biologiczne metody zwalczania mogą obejmować hodowlę nie tylko drapieżników, ale także roślin, które mogą wykazywać właściwości fitobójcze, czyli odstraszać szkodniki.

Nagietek i nagietki to jedne z najpopularniejszych fitoncydów

których obecność w ogrodzie oznacza, że ​​szkodniki (a wśród nich nicienie) omijają grządkę ogrodową. Jednak lądowanie takich asystentów nie jest potrzebne gdzieś w rogu, a nie na obwodzie ogrodu - dla pełnej ochrony muszą rosnąć między każdymi dwoma sąsiednimi rzędami uprawy głównej.

Środki zapobiegawcze

  • Wszystkie opisane razem działania zwykle nadal nie są w stanie dać wyniku poziomu, w którym nicienie całkowicie znikną z miejsca.
  • Zadanie jest bardziej realistyczne: jeśli wróg nie może zostać całkowicie zniszczony, konieczne jest przynajmniej kontrolowanie jego liczebności. Oczywiście rozsądniej jest wydawać energię nie na walkę ze wzmocnionym wrogiem, ale na przeciwdziałanie temu, że staje się ona zbyt duża.
  • Za skuteczne środki uznaje się:
  • regularne i terminowe usuwanie chwastów, które mogą również stać się przystanią dla rozmnażania nicieni i dodatkowo osłabiać rośliny uprawne;

obowiązkowe układanie obornika w glebie;

Lambert K., Bekal S. Wprowadzenie do pasożytniczych nicieni roślin. // Instruktor zdrowia roślin. DOI: 10.1094 / PHI-I-2002-1218-01.

staranne rozlewanie mieszanki gleby i jej późniejsze suszenie, które wielokrotnie naprzemiennie się nawzajem;

sadzenie na „obcych” łożach roślin strączkowych, a także rukiew wodna - uważa się, że rośliny te są zdolne do przeciwstawienia się rozprzestrzenianiu się najgroźniejszego nicieni korzeni, kontrolując swoją populację na tym stanowisku.

Samo zastosowanie środków zapobiegawczych nie gwarantuje, że nicienie nigdy nie dotrą do upraw, ale w połączeniu z innymi metodami opisanymi powyżej pozwoli to rolnikowi na uzyskanie akceptowalnego plonu i utrzymanie dodatniego bilansu w gospodarstwie.

: 29 września 2014 r.

Moja jednostka NSU

, tom 57/58, nr 3/4

Nicienie fitopatogenne: uprawa jest zagrożona

Nicienie lub glisty to jedne z najliczniejszych i najbardziej rozpowszechnionych zwierząt wielokomórkowych. Przedstawiciele około połowy gatunków żyją w glebie lub środowisku wodnym, a reszta pasożytuje na zwierzętach, w tym ludziach i roślinach. Nicienie fitopasożytnicze należą do najbardziej niebezpiecznych i ekonomicznie znaczących szkodników upraw rolnych: globalne straty w plonach z ich powodu szacuje się na 77 miliardów dolarów rocznie!

W Rosji fitopasożytnicze nicienie są badane w Centrum Parazytologii Instytutu Ekologii i Ewolucji. NA. Severtsov RAS (Moskwa) oraz w Wszechrosyjskim Instytucie Badawczym Fitopatologii Rosyjskiej Akademii Rolniczej. Tutaj opracowywane są zestawy diagnostyczne do molekularnej identyfikacji genetycznej najważniejszych nicieni pasożytniczych, opracowywane są obiecujące i przyjazne dla środowiska produkty biologiczne do ochrony roślin, a także transgeniczne odmiany ziemniaków, buraków cukrowych i rzepaku odporne na cysty korzeniowe. nicienie.

Nicienie lub glisty są jednymi z najliczniejszych i najbardziej rozpowszechnionych zwierząt wielokomórkowych na naszej planecie: stanowią około 4/5 bioróżnorodności całego świata zwierząt! Przedstawiciele około połowy gatunków nicieni żyją w glebie lub środowisku wodnym, jednak reszta prowadzi pasożytniczy tryb życia, co stanowi duży problem dla rolnictwa i medycyny

W 1914 roku słynny biolog, „ojciec” amerykańskiej nematologii N. Cobb napisał: „... gdyby cała materia we wszechświecie, z wyjątkiem nicieni, zniknęła w jednej chwili, nasz świat byłby nadal niejasno rozpoznawalny: moglibyśmy założyć gdzie były góry, wzgórza, doliny, rzeki, jeziora i oceany tylko na cienkiej warstwie nicieni. Byłoby możliwe określenie lokalizacji miast, ponieważ każda społeczność ludzi odpowiadałaby nagromadzeniu pewnych nicieni. Wzdłuż nieistniejących ulic i alejek drzewa nadal stałyby w upiornych cieniach. Rośliny i zwierzęta pozostałyby rozróżnialne, a gdybyśmy mieli wystarczającą wiedzę, moglibyśmy w wielu przypadkach nawet określić ich gatunek, badając pasożytnicze nicienie, które kiedyś je zamieszkiwały ”(Cobb, 1914, s. 472).

Rzeczywiście, bioróżnorodność nicieni jest po prostu niesamowita: w tym sensie spośród wszystkich zwierząt tylko owady są nad nimi lepsze. Dzięki swoim niewielkim rozmiarom nicienie zajęły prawie wszystkie nisze ekologiczne, w których jest przynajmniej niewielka ilość wody: od górskich zboczy Himalajów po osady denne Rowu Mariańskiego; od gorących afrykańskich pustyń po zimne gleby Arktyki i Antarktydy; od powłok małych owadów do wnętrzności kaszalotów. Spośród ponad 24 tysięcy opisanych gatunków nicieni około 40% prowadzi swobodny tryb życia i odżywia się bakteriami, grzybami, pierwotniakami, a nawet innymi nicieniami. Jednak około 44% nicieni pasożytuje na zwierzętach, w tym na ludziach, a reszta jest w pewnym stopniu związana z roślinami. Prawie wszystkie znane nam rośliny wyższe mogą być żywicielami jednego lub więcej gatunków nicieni pasożytniczych (Lambert i Bekal, 2002). Cel - roślina Nicienie roślin pasożytniczych (tzw fitopasożyt

lub

fitopatogenne

) należą do najbardziej niebezpiecznych i ekonomicznie znaczących patogenów roślin uprawnych na świecie. Rośliny żywicielskie tych nicieni obejmują wiele ważnych roślin spożywczych i paszowych, w tym zboża, warzywa i rośliny strączkowe, a także rośliny ozdobne i kwiatowe. Według niektórych szacunków, globalne straty plonów powodowane przez pasożyty nicieni na roślinach szacuje się na ponad 77 miliardów dolarów rocznie (Sasser i Freckman, 1987)!

Sasser J. N., Freckman D. W. Światowe spojrzenie na nematologię: rola społeczeństwa. // Widoki na nematologię: upamiętnienie dwudziestej piątej rocznicy powstania Towarzystwa Nematologów / red. Veech J.A., Dickson D.W. Hyattsville, MD: Society of Nematologists, 1987. str. 7-14.

W Rosji występuje około 150 gatunków nicieni pasożytniczych, które infekują organy wegetatywne (pędy i korzenie) i generatywne (nasiona i owoce) roślin z różnych rodzin. Ponadto niektóre z tych nicieni są jednocześnie nosicielami chorób grzybowych, bakteryjnych i wirusowych, co potęguje ich negatywny wpływ na zakażone rośliny.

Nicienie to druga po owadach najbogatsza gatunkowo grupa w królestwie zwierząt. Nicienie roślin pasożytniczych pod względem morfologicznym niewiele różnią się od siebie, z wyjątkiem być może wielkością (od 0,5 do 5,0 mm). Ciało larw nicieni podobne do robaka jest specjalnie przystosowane do poruszania się wzdłuż naczyń włosowatych gleby lub przestrzeni międzykomórkowej tkanki roślinnej. Główne różnice dotyczą widocznych gołym okiem objawów zmian w organach roślinnych (objawy uszkodzeń). Nicienie żółciowe powodują tworzenie się guzków (galasów); nicienie liściowe często tworzą mozaikę na liściach, spowodowaną obumieraniem niektórych komórek między nerwami liści; migrujące pasożyty korzeni mogą stymulować „zarost” korzeni, to znaczy tworzenie dużej liczby małych bocznych gałęzi korzeni; nicienie przenoszące wirusy infekują rośliny specyficznymi wirusami, które z kolei powodują chlorozę liści, która objawia się w postaci ich dziwacznego żółknięcia

Niestety, metody zwalczania liczebności i szkodliwości nicieni pasożytniczych nie są obecnie zróżnicowane. Wysoce skuteczne preparaty chemiczne-nematocydy, ze względu na swoją toksyczność, mają szkodliwy wpływ na środowisko, w tym na zdrowie ludzi, dlatego ich zastosowanie w rolnictwie jest ograniczone. Stosowanie preparatów biologicznych na bazie bakterii i grzybów chorobotwórczych dla nicieni, a także wyspecjalizowanych drapieżników nie zawsze jest ekonomicznie uzasadnione.

Obecnie najbardziej dostępną metodą jest nadal zapobieganie fitohelmintozie poprzez stosowanie środków ograniczających rozprzestrzenianie się nicieni z ogniska infekcji (środki kwarantanny), a także metody agrotechniczne, takie jak uprawa odmian odpornych i oparty na nauce płodozmian systemy.

Poznaj wroga z widzenia!

Jednym z ważnych punktów w ochronie roślin przed szkodliwymi nicieniami jest ich prawidłowa i terminowa diagnoza. Tylko dzięki dokładnemu określeniu przedstawiciela nicieni w każdym konkretnym przypadku można zalecić pewne środki ochronne, które zmniejszą straty w uprawach.

Nematodosis

Obecnie istnieją trzy główne metody diagnozowania nicieni. Pierwsza (klasyczna) metoda identyfikacji wykorzystuje szereg cech morfologicznych i parametrów morfometrycznych. Po ich wyglądzie można wyróżnić przedstawicieli różnych rodzin, rodzajów lub grup nicieni. Do identyfikacji nicieni na poziomie gatunku wykorzystuje się cechy ilościowe, takie jak długość i szerokość ciała, długość mandrynu, przełyku, układu rozrodczego itp. Głównymi narzędziami klasycznej metody identyfikacji nicieni są mikroskopy i specjalne podręczniki ( klucze diagnostyczne). Nowoczesna molekularna metoda identyfikacji nicieni opiera się na badaniu struktury poszczególnych odcinków ich genomu. Należy zauważyć, że to wolno żyjący nicień Caenorhabditis elegans okazał się pierwszym wielokomórkowym zwierzęciem, którego genom został całkowicie „odczytany” (sekwencja genomu nicieni C. elegans…, 1998).

Z każdym rokiem pojawia się coraz więcej informacji o sekwencjach nukleotydowych różnych genów pasożytniczych i wolno żyjących nicieni. Dziś, po przeprowadzeniu szeregu raczej rutynowych procedur, takich jak izolacja DNA, reakcja łańcuchowa polimerazy z wizualizacją wyników w żelu agarozowym, można z całą pewnością ocenić przynależność badanego osobnika do określonego gatunku.

NA DOMOWYM PRZODU

Prawie pół wieku temu słynny radziecki fitohelmintolog A. A. Paramonov (1968) napisał: „Badanie tajemnic niezwykłego sukcesu nicieni - są to głównie małe zwierzęta - jeden z ważnych problemów współczesnej zoologii i całej gospodarki narodowej”.

To właśnie Paramonov założył w 1952 r. Pierwsze w kraju Laboratorium Helmintologiczne Akademii Nauk ZSRR, którego celem było badanie różnych aspektów życia pasożytniczych nicieni roślin. Dziś tę naukową „pałeczkę” przejęło laboratorium fitohelmintologii Centrum Parazytologii Instytutu Ekologii i Ewolucji. A. N. Severtsov RAS oraz laboratorium diagnostyki organizmów fitopatogennych Wszechrosyjskiego Instytutu Badań Naukowych Fitopatologii (VNIIF) Rosyjskiej Akademii Rolniczej.

Prowadzone są tu prace nad badaniami nicieni pasożytujących na roślinach w trzech głównych obszarach: badanie bioróżnorodności nicieni w Rosji oraz monitorowanie rozmieszczenia głównych gatunków nicieni pasożytów roślinnych; tworzenie systemów do molekularnej identyfikacji nicieni przy użyciu starterów specyficznych dla rodzaju i gatunku do PCR; badanie biologii nicieni i mechanizmów odporności roślin na nicienie (Pridannikov i in., 2009).

Efektem wieloletniej żmudnej pracy była monografia „Fitopasożytnicze nicienie Rosji” pod redakcją dr hab. Inż. S. V. Zinovieva, która przedstawia ogromną ilość informacji o bioróżnorodności nicieni pasożytniczych roślin na terenie naszego kraju, zgromadzonych w ciągu ostatnich czterdziestu lat.

Na podstawie VNIIF powstała kolekcja żywych kultur nicieni pasożytniczych, która jest podstawą do badań podstawowych nad filogenezą nicieni oraz badań stosowanych nad odpornością upraw rolniczych na nicienie.

Aby ujednolicić metody identyfikacji nicieni, opracowano zestawy diagnostyczne do molekularnego określania genów metodą PCR tak ważnych gatunków pasożytów rolniczych, jak mątwik ziemniaczany (Globodera rostochiensis i G. pallida), mątwik zbożowy (Heterodera avenae, H. filipjevi itp.) , nicienie korzeni (Meloidogyne incognita, M. javanica, M. arenaria itp.) i wiele innych gatunków.

Badanie biologii fitopasożytniczych nicieni nie jest możliwe bez zbadania ich żywicieli - roślin, a także ich pokrewieństw. Ogromna ilość materiału na temat mechanizmów odporności roślin na nicienie oraz wykorzystanie tych mechanizmów w ochronie roślin przed nicieniami umożliwiło opracowanie szeregu obiecujących produktów biologicznych do ochrony roślin rolniczych przed tymi pasożytami, m.in. kwas) i agrochit (na bazie chitozanu).

Ponadto stworzono transgeniczne odmiany ziemniaków, buraków cukrowych i rzepaku, do których wprowadzono gen odpowiedzialny za odporność roślin na nicienie cysty (Dzhavakhiya i in., 2007).

Trzecia, tzw. Metoda bioindykacyjna, służy głównie do podziału jednego gatunku nicieni pasożytniczych na patotypy, czyli na odrębne wewnątrzgatunkowe grupy różniące się różną patogennością w zależności od gatunku lub odmiany roślin. Na przykład mątwik ziemniaczany Globodera rostochiensis ma pięć patotypów, podczas gdy blisko spokrewniony gatunek Globodera pallida ma trzy. Wszystkie te patotypy wyróżniają się zdolnością do rozmnażania się na różnych liniach genetycznych ziemniaka.

Lambert K., Bekal S. Wprowadzenie do pasożytniczych nicieni roślin. // Instruktor zdrowia roślin. DOI: 10.1094 / PHI-I-2002-1218-01.

staranne rozlewanie mieszanki gleby i jej późniejsze suszenie, które wielokrotnie naprzemiennie się nawzajem;

sadzenie na „obcych” łożach roślin strączkowych, a także rukiew wodna - uważa się, że rośliny te są zdolne do przeciwstawienia się rozprzestrzenianiu się najgroźniejszego nicieni korzeni, kontrolując swoją populację na tym stanowisku.

Samo zastosowanie środków zapobiegawczych nie gwarantuje, że nicienie nigdy nie dotrą do upraw, ale w połączeniu z innymi metodami opisanymi powyżej pozwoli to rolnikowi na uzyskanie akceptowalnego plonu i utrzymanie dodatniego bilansu w gospodarstwie.

Nicienie u ludzi: co to jest, objawy i leczenie, zdjęcie

Добавить комментарий